Przysposobienie (adopcja)
Przysposobienie (adopcja) to przyjęcie dziecka do rodziny na mocy orzeczenia sądu – adoptowane dziecko zyskuje status dziecka biologicznego.
Czym jest przysposobienie?
Przysposobienie (potocznie adopcja) to instytucja prawna, dzięki której między przysposabiającym a przysposobionym powstaje stosunek prawny jak między rodzicem a dzieckiem. Adoptowane dziecko otrzymuje nazwisko rodziców adopcyjnych, a w nowym akcie urodzenia wpisywani są jako jego rodzice.
Rodzaje przysposobienia
Polskie prawo wyróżnia trzy rodzaje: przysposobienie pełne (dziecko wchodzi do rodziny jak biologiczne, zrywane są więzi z rodziną naturalną), przysposobienie niepełne (więź prawna tylko z przysposabiającym) oraz przysposobienie całkowite (nieodwołalne, z nowym aktem urodzenia – najdalej idące).
Kto może adoptować?
Przysposabiający musi mieć pełną zdolność do czynności prawnych, odpowiednie kwalifikacje osobiste (stabilność emocjonalna, warunki mieszkaniowe, dochody) i odpowiednią różnicę wieku z dzieckiem. Wymagane jest ukończenie szkolenia dla kandydatów na rodziców adopcyjnych i uzyskanie kwalifikacji ośrodka adopcyjnego.
Procedura
Adopcja wymaga orzeczenia sądu. Wcześniej konieczna jest zgoda rodziców biologicznych (chyba że zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej), a dziecko powyżej 13 lat musi wyrazić własną zgodę. Przed orzeczeniem sąd ustala okres osobistej styczności – dziecko mieszka z kandydatami na rodziców.
Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2809)