Zadośćuczynienie w prawie karnym
Sąd karny może orzec obowiązek naprawienia krzywdy pokrzywdzonego – pokrzywdzony nie musi osobno wytaczać sprawy cywilnej.
Zadośćuczynienie w procesie karnym
W polskim prawie karnym sąd może orzec wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem. Dzięki temu pokrzywdzony może uzyskać rekompensatę bez konieczności wytaczania osobnej sprawy cywilnej.
Kiedy sąd orzeka?
Sąd orzeka obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia na wniosek pokrzywdzonego lub z urzędu. Może to zrobić w pełnej wysokości (jeśli da się ustalić rozmiar szkody/krzywdy) lub orzec nawiązkę jako uproszczoną formę rekompensaty.
Zadośćuczynienie a nawiązka
Obowiązek naprawienia szkody – sąd orzeka konkretną kwotę odpowiadającą rzeczywistej szkodzie lub krzywdzie. Nawiązka – uproszczona forma, gdy dokładne ustalenie rozmiaru szkody jest trudne. Sąd orzeka kwotę według uznania (do 200 000 zł).
Egzekucja
Orzeczenie o naprawieniu szkody w wyroku karnym stanowi tytuł egzekucyjny. Po nadaniu klauzuli wykonalności pokrzywdzony może skierować sprawę do komornika, jeśli skazany nie zapłaci dobrowolnie.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r. poz. 17)