Tymczasowe aresztowanie
Tymczasowe aresztowanie to najsurowszy środek zapobiegawczy – izolacja podejrzanego w areszcie śledczym przed prawomocnym wyrokiem sądu.
Czym jest tymczasowe aresztowanie?
Tymczasowe aresztowanie to środek zapobiegawczy polegający na izolacji osoby podejrzanej lub oskarżonej w areszcie śledczym. Stosuje się go, gdy inne środki (dozór policji, poręczenie majątkowe) są niewystarczające. To najsurowsza forma zabezpieczenia toku postępowania karnego.
Kiedy sąd może je zastosować?
Tymczasowe aresztowanie jest dopuszczalne, gdy: istnieje uzasadniona obawa ucieczki lub ukrywania się podejrzanego, obawa matactwa (wpływanie na świadków, niszczenie dowodów), albo grozi surowa kara (zarzut zagrożony karą powyżej 8 lat). Może je zastosować wyłącznie sąd – na wniosek prokuratora.
Czas trwania
Tymczasowe aresztowanie nie może trwać dłużej niż 3 miesiące w postępowaniu przygotowawczym (sąd może przedłużyć do 12 miesięcy). Łączny czas do wyroku nieprawomocnego nie powinien przekraczać 2 lat. W wyjątkowych przypadkach sąd apelacyjny może przedłużyć ten termin.
Prawa aresztowanego
Tymczasowo aresztowany ma prawo do: obrońcy, kontaktu z rodziną (za zgodą organu prowadzącego postępowanie), zaskarżenia postanowienia o aresztowaniu. Na każdym etapie może składać wnioski o uchylenie lub zamianę aresztu na łagodniejszy środek.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 37)