Prawo administracyjne

Obywatelstwo polskie

Obywatelstwo polskie to więź prawna łącząca osobę z Rzeczpospolitą Polską, z której wynikają prawa i obowiązki obywatelskie.

Czym jest obywatelstwo polskie?

Obywatelstwo polskie to formalna przynależność państwowa do Rzeczypospolitej Polskiej, która rodzi wzajemne prawa i obowiązki między obywatelem a państwem. Obywatel polski nie może utracić obywatelstwa, chyba że sam się go zrzeknie za zgodą Prezydenta RP.

Jak nabywa się obywatelstwo?

Obywatelstwo polskie nabywa się: z mocy prawa – przez urodzenie z rodzica będącego obywatelem polskim (zasada krwi) lub przez urodzenie na terytorium RP, gdy rodzice są nieznani; przez nadanie – decyzją Prezydenta RP na wniosek cudzoziemca; przez uznanie – decyzją wojewody dla osób spełniających określone warunki (np. wieloletni pobyt w Polsce).

Podwójne obywatelstwo

Polskie prawo dopuszcza posiadanie podwójnego (lub wielokrotnego) obywatelstwa. Osoba posiadająca obywatelstwo polskie i obywatelstwo innego państwa jest traktowana na terytorium RP wyłącznie jako obywatel polski – ma takie same prawa i obowiązki jak każdy inny obywatel.

📜
Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. 2012 poz. 161 z późn. zm.)
Stan prawny na: 30 lipca 2026 r.
📌 Przykład

Cudzoziemiec mieszkający w Polsce od 5 lat na pobycie stałym składa do wojewody wniosek o uznanie za obywatela polskiego, dołączając certyfikat znajomości języka.

Najczęściej zadawane pytania

Jak można nabyć obywatelstwo polskie?

Z mocy prawa (przez urodzenie z polskiego rodzica), przez nadanie przez Prezydenta, uznanie przez wojewodę albo przywrócenie.

Czy można mieć podwójne obywatelstwo?

Tak, polskie prawo tego nie zabrania, ale wobec polskich organów taka osoba jest traktowana wyłącznie jak obywatel polski.